Ik kan toveren

Ik kan toveren

ik kan toveren

Ik kan toveren
zei hij tegen zijn vriendin
en gaf haar een boeket
met de mooiste bloemen
zo toverde hij
een glimlach op haar mond
en werd beloond
met duizend zoenen

de zon die door
de wolken kwam
gaf glimlachend
haar warmste stralen
hoe betoverend de kracht
van liefde is
dat merk je pas
als liefde je komt halen

ik kan nog meer
zei plotseling die vriend
ik kan jouw glimlach
laten dragen
door alle stromen
van de wind
in zon en ook
in regendagen

ze stapten voort
hand in hand
met bei een glimlach
op de mond
naar elk hun eigen
toverland
waar liefde groeit
op zachte grond